Google Adsense

donderdag 8 juni 2017

Het gebruik van begrafenisaktes in de genealogie

Eén van de belangrijkste schriftelijke bronnen voor een stamboomonderzoeker is het raadplegen van begrafenisaktes en -registers. Maar hoe begin je eraan?

De begraafakte is een heel nuttig document dat boordevol informatie zit voor beginnend en gevorderd stamboomonderzoek. Zo bevatten de meeste parochieregisters de naam en voornamen van de overledene, de datum van de begrafenis en soms ook die van het overlijden, gegevens over verwantschap (echtgeno(o)t(e) of weduwe/weduwnaar van; zoon of dochter van). Vaak vind je er ook gegevens over de aard van de begrafenis (plaats van begraven, het soort begrafenis, enz.) in terug. Soms tref je er een aanduiding van de leeftijd van de overledene in aan. En in uitzonderlijke gevallen (bijvoorbeeld in tijden van pest of besmettelijke ziekten) kon het gebeuren dat de priester de doodsoorzaak noteerde.

De meeste begrafenisregisters dateren vanaf de 17de eeuw. De oudste zijn vaak in het Latijn, maar meer recentere in het Frans (tijdens het Franse Bewind) en later in het Nederlands.

De meeste Belgische parochieregisters bevinden zich in het Rijksarchief (provinciale afdelingen) en zijn consulteerbaar op microfilm. Het Belgisch Rijksarchief is begonnen met het inventariseren, scannen en vrijgeven (online) van deze parochieregisters.

Omdat de registers verschillende duizenden pagina's kunnen beslaan, werden zogenaamde alfabetische "klappers" opgesteld. Dit zijn indexen waarop gemakkelijk kan achterhaald worden in welk boek de gewenste begrafenisakte zich bevindt.

Er zijn wel een paar dingen waarvoor je moet oppassen:
- er is verschil tussen de begrafenisdatum (sepultus of sepultum) en de sterfdatum (obiit)
- jonge kinderen werden vaak niet opgenomen in de registers
- bij kinderen die heel jong stierven, was het niet ongebruikelijk om de volgende nakomeling dezelfde voornaam te geven

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Het gebruik van begrafenisaktes in de genealogie

Eén van de belangrijkste schriftelijke bronnen voor een stamboomonderzoeker is het raadplegen van begrafenisaktes en -registers. Maar hoe be...